| |||
|
به گزارش خبرنگار فارس، محمدجواد جزيني اين رمان را كه درونمايه آن درباره انسان ميانسالي است، در سراي اهل قلم نقد و بررسي ميكند. | |||
|
ادبيات جنگ دركوله بار سربازاني است كه از جنگ باز مي گردند جزيني در جلسه نقد" طعم باروت": نوع نگاه قيصري به جنگ و تفاوت زبان، تكنيك و فرم داستان او با نويسندگان هم دوره اش، وي را از ديگران متمايز كرده است. |
|
مطلب كامل
|
به گزارش خبرگزاري كتاب ايران(ايبنا)
يكصد و بيست وهشتمين نشست سراي اهل قلم، با عنوان جلسه نقد و بررسي مجموعه داستان «طعم باروت» نوشته مجيد قيصري، عصر امروز(سيام تير) با حضور نويسنده، محمدجواد جزيني برگزار شد
مطلب كامل
در ابتدای این نشست،جواد جزینی درباره تعریف ادبیات پلیسی گفت: داستان پلیسی به داستانی گفته می شود که در آن نوعی جستجو برای کشف معما وجود دارد در سال 1841 ادگار آلن پو با نوشتن داستان " دو قتل در خیابان " نوعی از داستان را آغاز کرد که در آن مثلثی با سه ضلع جرم، مجرم و بازپرس وجود دارد این سه ضلع ساختمان داستان پلیسی را تشکیل می دهد.
مطلب كامل
وي درباره اين مجموعه اظهار داشت: در اين كتاب تمام آثار منتشر شده با موضوع خرمشهر كتابشناسي ،خلاصه نگاري ،تحليل محتوايي و توصيف آماري شده است.
جزيني خاطرنشان كرد: اين مجموعه يكي از كامل ترين آثار پژوهشي ارايه شده با موضوع خرمشهر است.
اين نويسنده و پژوهشگر ابراز اميدواري كرد تحليل محتوايي 25 سال نشر كتاب با موضوع خرمشهر هرچه زودتر منتشر و در اختيار علاقه مندان قرار گيرد.
جواد جزيني ـ داستاننويس ـ در ادامه گفتوگو با خبرنگار بخش ادب خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، عنوان كرد: از نمونههاي جدي اين ژانر ميتوان به هاشمزاده و اثر فيل در تاريكياش اشاره كرد. زماني كه در ايران رمانهاي اجتماعي در حال شكلگيري بود، شكل نويي از داستان با عنوان داستان پاورقي شكل گرفت كه از داستانهاي پليسي غربي سامان ميگرفت.
وي با بيان اين مطلب كه كسي در ايران تمايل جدي براي كار كردن در اين ژانر ندارد، ادامه داد: دو تلقي عمده درباره داستانهاي پليسي وجود دارد؛ عدهاي ميگويند جرم و جنايت وجود داشته و كارآگاهي به دنبال قاتل است كه اين به داستانهاي كلاسيك بازميگردد؛ اما كساني چون نارس ژاك معتقد بودند كه داستان پليسي به يافتن قاتل ختم نميشود؛ بلكه درون آن معمايي وجود دارد. در ايران بيشترين فردي كه از اين شيوه تاثير گرفته، بهرام صادقي است.
جزيني درباره شكلگيري نخستين داستانهاي پليسي تصريح كرد: نارس ژاك هم اعتقاد داشت كه ادگار آلن پو مبدع اولين داستانهاي پليسي نيست و قبل از او در افسانهها و اسطورهها جنايتي رخ داده و معمايي وجود داشته كه كشف شده است؛ اما آنچه بعد از آلن به وجود آمد، ادبيات بورژوازي بود كه داستان پليسي را ابداع كرد.
درواقع جهان سرمايهداري مبدع داستان پليسي است.
اين داستاننويس يادآوري كرد: اگر ريخت داستان پليسي را بافتي معماگونه و مساله جستوجو به حساب آوريم، همواره جرم (جنايت، سرقت، تجاوز) اتفاق ميافتد و آنگاه كسي (پليس، كارآگاه، يا فرد كنجكاوي) بعد از تحقيق و جستوجو مجرم را تحويل قانون ميدهد. اگر اين ساخت پترن (pattern) داستان پليسي باشد، نمونههاي اين الگو را در آثار قبل از آلن پو ميتوان ديد.
وي يادآوري كرد: آثار شكسپير و پيش از آن در ساخت هزار و يكشب و افسانههاي بوكاچيو هم نمونههايي از اين معما و جستوجو وجود دارد. تحليلگران داستان پليسي اين ژانر متنوع را به دستههاي مختلفي تقسيم كردهاند؛ داستان پليسي، جنايي، كارآگاهي، جاسوسي و داستان دلهره و داستان سياه، كه اغلب اينها خوانندگان متنوعي هم دارند.
اين داستاننويس متذكر شد: نمونههايي هم متفاوت شدهاند؛ مثل قاضي جلاد فردريش درونمان، نام گل سرخ اوبرتو اكو كه در كنار بافت پليسي رويكرد فلسفي هم دارند. وزارت ترس از گراهام گرين علاوه بر ساخت پليسي درو نمايهاي سياسي پيدا ميكند، يا هويت نامعلوم ژرژ سيمنون كه رويكردي روانشناسانه هم


%20-%20مجيد%20قيصري%20مشكلات%20نسلي%20فراموش%20شده%20را%20روايت%20كرده%20است_files/n00023122-b.jpg)