محمد جواد جزینی

" روبی"و " گارنت" خواهرهای دوقلو هستند. آنها آنقدر به هم شبیهاند که دیگران به سختی می توانند آنها را از هم تشخیص بدهند. آن¬ها زیاد کتاب می¬خوانند و خانه¬شان پر از کتاب است . آن¬ها همه کتاب¬هایی را که درباره دوقلوها بوده خوانده¬اند، کتاب¬هایی مثل " دو قلوها" نوشته سنت کلر یا " دو قلوهای دره¬ی سبز". روبی می¬گوید: " گارنت هم کتاب¬های قدیمی مثل زنان کوچک را دوست دارد." این اشاره ¬ی "ژاکلین ویلسون " فقط به توصیف مطالعات گارنت محدود نمی¬شود. زنان کوچک رمانی است از "لوییزا می آلکوت". این رمان روایتی واقع¬گرایانه از زندگی خانواده مارچ است . تصویر بسیار نزدیک به بگومگوهای روزمره¬ی خانواده¬ای تهی دست. بعدها بسیاری از منتقدان اشاره کردند که این رمان در حقیقت روایتی واقعی از زندگی خود آلکوت است. دونانورتون در کتاب " شناخت ادبیات کودکان " درباره¬ی این کتاب می¬گوید:" در سال 1868 ناشری از الکوت خواست تا کتابی درباره¬ی دختران بنویسد و او بر آن شد تا خانواده¬ی خود را به تصویر کشد . آنچه به دست آمد یعنی زنان کوچک موقعیتی غیرقابل تصور بود. مردم از خواندن جزییات کامل یک خانواده صمیمی و دوست داشتنی و شایسته، غرق در لذت شدند." " دوقلوها"ی ژاکلین ویلسون هم با همین تاکید در متن داستان بر رمان زنان کوچک شکل گرفته است . گرته¬ای ساختاری به همان رمان. دوقلوها یک روز در جستجوهای جعبه¬هی اتاق¬های زیر شیروانی درست ته جعبه کتابچه¬ای عجیب پیدا می¬کنند. " داشتم یکی از جعبه های کتاب های قدیمی طبقه¬ی بالا را زیرو رو می کردم که درست ته جعبه این کتاب قرمز خوشگل را پیدا کدم. قرمزی این کتاب به¬رنگ یاقوت است. عطف آن هم چرمی است... وقتی بازش کردم دیدم همه ورق¬هایش سفید بود . از بابا پرسیدم سر داستان این کتاب چی امده؟ گفت: این که کتاب نیست... این مال شماست. هرچی دوست دارید توی ان بنویسد..." واین بهانه¬ نوشتن گزرش روزانه دوقلوها دردفترچه قرمز رنگ ، بنای داستان دوقلوها را می¬سازد. دخترها شروع می¬کنند به نوشتن یادداشت های روزانه . دل¬نگرانی¬ها، غم¬ها و شادی¬ها و گاهی هم گزارش روزانه¬ای از زندگی خانوادگی¬شان را می نویسند. دفترچه مثل سنگ صبوری می¬شود که دخترها با آن گفتگو می¬کنند و به این شیوه خواننده با شیوه زندگی آن¬ها آشنا می¬شود. دوقلوها که مدت¬ها پیش مادرشان را ازدست داده¬اند نمی¬توانند "رز" را به جای مادر بپذیرند؛ به همین دلیل لجبازی آن¬ها آغاز می شود. به این شیوه نویسنده طرح داستان را به سوی مضمون تحلیل خانواده تک سرپرستی سوق می¬دهد . درسایه همین مضمون روابط گروه همسالان را نیز در پی¬رنگ اصلی دوقلوها توسعه و گسترش می¬دهد. دوقلوها در طول زندگی خود در کانون خانواده به کشف خود و شناخت بیشتر آدم¬های پیرامون¬شان و به شناخت عمیق¬تری از زندگی دست می¬یابند. با اینکه بسیاری از داستان¬ها که اغلب با تکیه بر یک زاویه دید خاص روایت می¬شود و این عنصر به پرداخت و تکوین شخصیت اصلی و تدوین و ساختار داستانی کمک می¬کند ؛ اما روایت دو قلوها به شیوه ¬ای متفاوت بیان می شود که در این مدار بسته روایت یگانه شکسته شده و داستان با روایت های دوگانه و متفاوت بیان می شود . اما در عین حال در پایان داستان دو قلوها به باورهای تازه ای دست پیدا می کنند که روبی هم در آخرین یادداشت خود به این امر اشاه دارد.